Pracował w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu (1969–1979) i katowickim oddziale Instytutu Rynku Wewnętrznego i Konsumpcji (1979–1985), a także w Głównym Instytucie Górnictwa (1993–1996). Na początku lat 80. związał się zawodowo z Akademią Ekonomiczną im. Karola Adamieckiego w Katowicach, przekształconą następnie w Uniwersytet Ekonomiczny. W 1995 doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. Od 1987 był dyrektorem Instytutu Rynku i Konsumpcji, w 1991 objął kierownictwo Katedry Polityki Rynkowej i Zarządzania Marketingowego. W latach 2002–2008 pełnił funkcję dziekana Wydziału Zarządzania, w 2012 został wybrany na stanowisko rektora Uniwersytetu Ekonomicznego. W 2016 nie ubiegał się o reelekcję na kolejną kadencję.

Powoływany był w skład Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania oraz Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów, rady nadzorczej Polskich Hut Stali, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Państwowej Komisji Akredytacyjnej.