Tysiącletnie tradycje thumb|Greczynka przygotowująca wypieki (figurka terakotowa z początku V wieku p.n.e.) Świadczy o nich nie tylko fakt, iż Grecy mieli związaną ze sztuką kulinarną odrębną boginię zwaną Adefagią, lecz również mitologiczne odbicie w biografii założyciela Teb – króla i herosa Kadmosa, który w młodości miał się poświęcać tej sztuce w ojczystym Sydonie. W historycznych źródłach potwierdzają je także pisane świadectwa mówiące o tym, iż twórcą najwcześniejszego znanego utworu dotyczącego gastronomii – niezachowanego dydaktycznego poematu Hedypatia (O zmysłach), był w połowie IV wieku p.n.e. dworski poeta i smakosz Archestratos z Geli. Wiadomo także, iż wystawne uczty u Rzymian, jak np. u historycznego Lukullusa czy powieściowego Trymalchiona, były dziełem greckich kuchmistrzów. Obfite źródło ówczesnej wiedzy o kulinariach stanowi późniejszy dialogowy traktat Atenajosa Deipnosphistai (Uczta mędrców, II/III w. n.e.), gdzie wśród siedmiu sławnych kuchmistrzów epoki wymieniano m.in. Aftonitesa – wynalazcę kiełbas czy Agisa z Rodos, mistrza przyprawianych potraw rybnychJ. Pałęcka, O. Sobański: Musaka pod Akropolem, dz. cyt., s. 76–77..