Egiptolog Kate Spence z University of Cambridge wyliczyła, że budowę piramidy Cheopsa rozpoczęto około 2480 p.n.e. (z tolerancją ±5 lat), opierając się na analizie ruchu okołobiegunowych gwiazd Kochab i Mizar. Budowniczowie mieli odnajdywać „stały punkt” nieba w połowie drogi między tymi dwiema gwiazdami i czekać na równoczesny tranzyt (tzw. „precesję”), co pozwalało bardzo dokładnie wyznaczyć północ. Wcześniejsza chronologia egipska zakładała w przypadku Starego Państwa błąd rzędu stu lat.
Zwolennicy nurtu tzw. historii alternatywnej, Graham Hancock i Robert Bauval, uważają, że tunele piramidy nie pokrywają się z gwiazdą polarną, a jej wzniesienie (podobnie jak Sfinksa) datują na około 10 500 rok p.n.e. Poglądy te nie są akceptowane przez główny nurt egiptologii.
Posąg ka faraona Dżesera w Sakkarze umieszczono w serdabie, czyli komorze w północnej części jego piramidy, nachylonej pod kątem 17 stopni. Dzięki dwóm otworom w ścianie statua miała „widok” na gwiazdy okołobiegunowe.
Przypisy