Grabbego na biskupa protestowała część hierarchów Kościoła (arcybiskup San Francisco Antoni, arcybiskup Los Angeles Antoni, biskup Syrakuz Ławr, biskup Seattle Nektariusz, biskup Brisbane Konstantyn), jak również duchowni i świeccy. W 1981 został ordynariuszem eparchii waszyngtońskiej. Sekretarzem Synodu pozostawał do wyboru nowego Pierwszego Hierarchy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji metropolity Witalisa. W 1986 został przeniesiony w stan spoczynku. Definitywnie ograniczył swoje zaangażowanie w sprawy Kościoła po tym, gdy jego syn, archimandryta Antoni, został pozbawiony godności za nielegalną sprzedaż majątku cerkiewnego w Izraelu, gdzie kierował misją prawosławną. Grzegorz (Grabbe) osiadł w monasterze w Chavincourt-Provemont, którego przełożoną była jego siostra. Następnie przeniósł się do domu jednej z córek w Elmwood Park.
W końcu lat 80. XX wieku opowiadał się za tworzeniem przez Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji własnych placówek na terytorium ZSRR, twierdząc, że cerkwie Patriarchatu Moskiewskiego były heretyckie i pozbawione łaski. Zmarł w 1995 i został pochowany na terenie monasteru Nowe Diwiejewo.