w roku 1913 powstał tajny polski Związek Akademików Gdańskich „Wisła”. Była to pierwsza organizacja polskich studentów na uczelni, którzy stawiali sobie za cel działalność narodową i dążenie do niepodległości Polski. Nowy związek nawiązał ścisłą współpracę z Polakami zamieszkującymi w Gdańsku. Traktat wersalski z 1920 ustanowił Wolne Miasto Gdańsk, na podstawie Konwencji polsko-gdańskiej (1920), od tego czasu uczelnia funkcjonująca pod nazwą Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig podlegała zwierzchnictwu Senatu Wolnego Miasta. Od tej pory przyjmowano studentów w kategoriach: Obywatele Wolnego Miasta Gdańsk, Niemcy, Polacy oraz cudzoziemcy. 29 czerwca 1921 zarejestrowano organizację „Bratnia Pomoc Zrzeszenia Studentów Polaków Politechniki Gdańskiej”, w latach następnych powstawały polskie korporacje i polskie koła naukowe. W latach 20. liczba Polaków rosła, by w 1932 osiągnąć liczbę 600 osób z obywatelstwem polskim (33%) wśród 1800 studentów, niektórzy doktoryzowali się. Liczba ta utrzymywała się na podobnym poziomie aż do marca 1939 r., gdy niemieckie bojówki usunęły 420 polskich studentów z uczelni przy biernej aprobacie sympatyzującego z faszystami rektora Pohlhausena. Do tzw.