Floris III (także Florencjusz III; ur. ok. 1141 w Hadze, zm. 1 sierpnia 1190 w Antiochii) – dziesiąty hrabia Holandii z rodu Gerolfingów od 1157 roku do swojej śmierci.
Był najstarszym synem Dirka VI (Teodoryka VI; panował 1122–1157) oraz Zofii z Rheineck, córka hrabiego Salm Otto I (syna antykróla niemieckiego Hermana z Salm oraz Gertrudy z Northeim). Floris III władzę objął mając ok. 17 lat, ponieważ jego starszy brat Dirk, zwany Pielgrzymem (1138/9–1151) zmarł przed nim. Jego młodszy brat, Otto (1140/5–zm. między 1208 a 18 lutego 1209) został hrabią Bentheim, którego jedyną dziedziczką była ich matka.
Floris III okazał się wiernym wasalem cesarza Fryderyka I Barbarossy, towarzysząc mu w wyprawach do Włoch w 1158 i 1176–8 roku. Cesarz nagrodził go za to nobilitacją do szlachty Świętego Cesarstwa oraz dał prawo pobierania ceł w Geervliet nad Mozą, najważniejszym miastem regionu. Było to zalegalizowanie sytuacji de facto istniejącej od XI wieku, kiedy to hrabiowie Holandii pobierali opłaty nielegalnie.