Jerzy Morzycki (ur. 25 stycznia 1905 w Halensee, zm. 8 lipca 1954 w Gdańsku) – polski lekarz bakteriolog-epidemiolog, prof. dr hab. med.
Życiorys Młodość Urodził się w rodzinie inżyniera metalowca Bolesława Morzyckiego i jego żony Władysławy z domu Zakrzewskiej. W dzieciństwie wielokrotnie zmieniał miejsce pobytu, mieszkał w Niemczech, Finlandii i Rosji. W 1919 rodzina Morzyckich powróciła do wolnej Polski. Jerzy Morzycki w 1921 rozpoczął naukę w gimnazjum w Zakopanem, a następnie kontynuował naukę w Państwowym Gimnazjum w Bydgoszczy, gdzie w 1923 złożył egzamin dojrzałości. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w międzyczasie podróżował do Afryki. Odwiedził francuskie kolonie afrykańskie, a także Francję, gdzie po ukończonych w Marsylii kursach medycyny tropikalnej i okrętowej odbył staż na okrętach należących do Francuskiej Marynarki Handlowej. Równolegle do studiów od 1929 był zatrudniony w kierowanym przez Ludwika Hirszfelda Dziale Bakteriologii i Medycyny Doświadczalnej Państwowego Instytutu Higieny, początkowo w charakterze wolontariusz, a następnie jako asystent. W 1930 ukończył studia, rok później uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich.