Kopiec Węża (ang. Serpent Mound) – wał ziemny znajdujący się na płaskowyżu w rejonie Bush Creek niedaleko Peebles w hrabstwie Adams w amerykańskim stanie Ohio. W 1964 roku wpisany na listę National Historic Landmark. Kształtem przedstawia wijącego się węża ze spiralnie skręconym ogonem, połykającego jajo. Jego pochodzenie i przeznaczenie jest przedmiotem sporów.
Konstrukcja znajduje się wewnątrz krateru powstałego wskutek uderzenia meteorytu. Została wykonana z głazów przykrytych ziemią. Ma 400 m długości, 6 m szerokości i 1,5 m wysokości. Jej przeznaczenie nie jest znane, brak pochówków i jakichkolwiek konstrukcji wyklucza jednak funkcję nekropolii bądź sanktuarium.
Stanowisko zostało opisane po raz pierwszy w 1848 roku przez Ephraima Squiera i Edwina Davisa. W latach 1887–1889 Frederic Ward Putnam z Peabody Museum przeprowadził prace wykopaliskowe, nie znajdując jednak żadnych artefaktów. Pochodzenie wału wiązano początkowo z kulturą Adena, istniejącą w dolinie rzeki Ohio w ostatnich stuleciach przed naszą erą. W trakcie przeprowadzonych w 1991 roku prac archeologicznych na stanowisku wydobyto kawałki węgla drzewnego datowane metodą radiowęglową na okres między 1025 a 1215 rokiem, co stało się podstawą do przesunięcia daty jego powstania o kilka stuleci w przód i uznania za wytwór kultury Fort Ancient.