Nie zawiera on żadnych wariantów tekstowych, ale zdaniem Porterów warianty mogły występować na niezachowanych częściach karty.
Według rekonstrukcji dokonanej przez Petera Sanza w Hbr 12,23 rękopis przekazywał wariant („w niebie zapisanych”) i jest zgodny z bizantyjską tradycją tekstualną. W taki też sposób cytują ten rękopis wydania krytyczne Nestle-Alanda. Jednak według rekonstrukcji dokonanej przez Porterów fragment przekazuje ten wariant zgodnie z aleksandryjską tradycją tekstualną – („zapisanych w niebie”).
Historia Rękopis datowany jest przez paleografów na IV wiek. Za taką datą opowiadali się Haelst, Aland, Porterowie. Jest to też oficjalna data, jaką proponuje INTF. Karl Wessely, austriacki paleograf, przypuszczał, że znaleziono go w Fajum.
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, nadając mu siglum 0228.
Transkrypcję tekstu opublikował Peter Sanz w 1946. Porterowie w 2008 roku opublikowali zarówno faksymile, jak i transkrypcję tekstu. Rekonstrukcja trzech pierwszych linijek na stronie verso jest odmienna od tej, jakiej dokonał Sanz. Rekonstrukcja Porterów jest zgodna z aleksandryjską tradycją tekstualną.