Tło wydarzeń Po śmierci Envera Hodży w 1985 władzę w Albanii przejął Ramiz Alia, uznawany za członka liberalnej frakcji wewnątrz Albańskiej Partii Pracy. Dwa lata później w kraju rozpoczął się kryzys gospodarczy, pogarszał się albański bilans handlowy, pojawiły się trudności z zaopatrzeniem w podstawowe produktyT. Czekalski, Albania, s. 187-188.. Albania była – według oceny Amnesty International – jednym z najbardziej represyjnych względem społeczeństwa państw świataT. Czekalski, Albania, s. 191.. Albańczycy nie mogli utrzymywać żadnych kontaktów z obywatelami innych krajów, wjazd cudzoziemców do Albanii, pod ścisłą kontrolą, umożliwiało tylko kilka razy w roku, w zorganizowanych grupach, państwowe przedsiębiorstwo Albtourist. W tym samym okresie władze albańskie ostatecznie uznały, że polityka całkowitego zwalczania religii zakończyła się niepowodzeniem. Byli duchowni byli zwalniani z więzień i obozów pracy, tajne nabożeństwa, chociaż nadal karalne, nie były już ścigane, w celach propagandowych odnowiono niektóre zabytki architektury sakralnej (głównie meczety)T. Czekalski, Albania, s. 192-193.. W 1987 poprawiły się stosunki Albanii z RFN oraz z Grecją, w 1988 – z Włochami.