W czasie protestów w Kavaji, a następnie kolejnych w Szkodrze i Elbasanie, po raz pierwszy padły hasła demokracji wielopartyjnej.
Wprowadzenie demokracji wielopartyjnej w Albanii 200px|right|thumb|Sali Berisha W Albanii nie istniały żadne organizacje opozycyjne tworzone przez ludzi, którzy nie byli związani z Albańską Partią Pracy. Jak pisze Tadeusz Czekalski
200px|thumb|Grupa zwolenników opozycji z pierwszym wydaniem czasopisma „Rilindja Demokratike” Pierwsza partia opozycyjna, Demokratyczna Partia Albanii, została utworzona przez studentów i pracowników naukowych uniwersytetu w Tiranie. Jej przywódca, Sali Berisha, był pierwotnie jednym z doradców Ramiza Alii, jednak wystąpił z partii, gdy uniemożliwiono mu swobodne występowanie w telewizji. Stał się popularny, gdy pośredniczył w rozmowach władz i strajkujących studentów. Do marca 1991 powstały kolejne partie opozycyjne: Partia Socjaldemokratyczna, Partia Republikańska oraz Omonia, formacja reprezentująca albańskich Greków. Pojawiły się również gazety niezwiązane z rządzącą partią. W grudniu 1990 zniszczono pomnik Stalina w Tiranie i usunięto jego imię z instytucji państwowych, którym dotąd patronował. W roku następnym zniszczony został także pomnik HodżyT. Czekalski, Albania, s.