Systematyka left|thumb|Profile 9 gatunków lemurów z rodzin lemurkowatych bądź lepilemurowatych, demonstrujące podobieństwo kształtu czaszki. W 1897 przedstawił je Alfred Grandidier. Phaner pośrodkowo na górze Istnienie tych naczelnych po raz pierwszy udokumentował w 1839 francuski zoolog Henri Marie Ducrotay de Blainville. Opisał on widłogłówkę dwupręgą (tanę, P. furcifer) jako Lemur furcifer. Za holotyp uważa się samicę (nr ew. MNHN 1834-136) pozyskaną z Madagaskaru przez francuskiego przyrodnika Justina Goudota. Dokładne miejsce pochodzenia tego okazu nie jest znane, aczkolwiek podejrzewa się Antongil Bay. W 1850 francuski zoolog Isidore Geoffroy Saint-Hilaire przeniósł rzeczonego lemura do rodzaju Cheirogaleus. Jednak często umieszczano go w rodzaju Microcebus (mikrusek, także: „lemurki myszate”). W 1870 brytyjski zoolog John Edward Gray przypisał to zwierzę do odrębnego rodzaju Phaner po początkowym włączeniu ich wraz z Microcebus do Lepilemur. Choć francuski przyrodnik Alfred Grandidier zaakceptował nowy rodzaj wyodrębniony przez Graya (umieszczając inne lemurkowate w rodzaju Cheirogaleus i zwracając uwagę na podobieństwa czaszek pomiędzy Cheirogaleidae i Lepilemur) w 1897, rodzaj Phaner nie zyskał szerokiej akceptacji. We wczesnych latach 30.