– zatoka położona u północno-zachodniego wybrzeża japońskiej wyspy Kiusiu (Kyūshū), od strony Morza Japońskiego. Wokół zatoki rozciąga się miasto Fukuoka.
Opis Powierzchnia zatoki wynosi ok. 133 km², długość ok. 20 km, szerokość ok. 10 km. Średnia głębokość waha się w granicach 10,5 m. Rozciąga się od 33°34′ do 33°41′ szerokości geograficznej północnej oraz od 130°13′ do 130°26′ długości geograficznej wschodniej.
W zatoce znajduje się kilka małych wysp. Część zabudowy miasta Fukuoka, leżącego nad akwenem, została wzniesiona na terenach pozyskanych w wyniku jego zasypania. We wschodniej części zatoki znajduje się sztuczna wyspa o powierzchni 401,3 ha, stanowiąca jeden z elementów rozbudowy miasta w głąb zatoki.
Od 1970 roku obserwuje się narastające zanieczyszczenie organiczne wód zatoki. Latem woda zakwita, czego konsekwencją jest niedobór tlenowy. Głównym źródłem zanieczyszczeń jest, leżące nad akwenem, miasto Fukuoka.
Do zatoki uchodzą m.in. rzeki: Mikasa, Muromi, Nagara, Naka, Tatara (i łączący się tuż przed ujściem jej dopływ Umi).
Zatoka była miejscem zaciętych walk podczas prób inwazji mongolskiej na Japonię w latach 1274 i 1281.