Dowodząc tym pułkiem brał udział w walkach na terenie Białorusi, Polski i północno-wschodnich Niemiec.
W czasie wojny łącznie uczestniczył w 468 lotach bojowych, w tym 120 lotów szturmowych i 86 rozpoznawczych, w czasie walk powietrznych zestrzelił 15 samoloty indywidualnie i 8 wspólnie z innymi pilotami.
Po zakończeniu II wojny światowej nadal dowodził 156 pułkiem lotnictwa myśliwskiego w stopniu pułkownika. W latach 1946–1947 był uczestnikiem wyższego kursu lotniczo-taktycznego w Lipiecku, po czym ponownie dowodził 156 pułkiem. W 1949 roku został dowódcą 32 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego, który był pokazowym pułkiem Armii Radzieckiej i stacjonował na lotnisku w Kubince. W 1951 roku został dowódcą dywizji lotnictwa bombowego, którą dowodził do 1958 roku, kiedy został skierowany do Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Po ukończeniu nauki, pełnił służbę w siłach powietrznych na wysokich stanowiskach do zastępcy dowódcy armii lotniczej włącznie. Ostatnim zajmowanym przez niego stanowiskiem było stanowisko naczelnika katedry w Wojskowo-Inżynieryjnej Akademii Sił Powietrznych im. prof. N.J. Żukowskiego w Moskwie. W 1976 roku został przeniesiony do rezerwy ze względu na stań zdrowie.
Mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł.