23 grudnia 1929 roku został przeniesiony do 2 pułku artylerii lekkiej Legionów w Kielcach na stanowisko dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 386.. 21 grudnia 1932 został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów artyleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1932 roku, s. 468.. W latach 1938–1939 był dowódcą artylerii dywizyjnej 18 Dywizji Piechoty w Łomży.
Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. W nocy z 12 na 13 września 1939 roku udało mu się wydostać z okrążenia. „W poszukiwaniu własnych oddziałów między Brześciem–Radzyniem, a Garwolinem wędrował przez dalsze przeszło 2 tygodnie”. 3 października 1939 roku pod Maciejowicami dostał się do niewoli niemieckiejPłk dypl. Jan Bigo, Sprawozdanie z działalności bojowej 18 Dywizji Piechoty sporządzone 18 maja 1945 roku w Brighton, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. akt B.I.14a, s. 7.. 15 stycznia 1946 roku w Londynie szef Sztabu Głównego, generał dywizji Stanisław Kopański powołał go na sekretarza Komisji do spraw byłych jeńców wojennych, której przewodniczył generał dywizji Tadeusz Piskor. Przygotowywał następnie pracę obejmującą dzieje losów polskich żołnierzy wziętych do niewoli.