Najczęściej spotykany quonset hut miał rozmiary 6 × 15 × 3 m z użyteczną powierzchnią podłogi 67 m² i czasami 1,2-metrowe zadaszenie dla osłonięcia otworów drzwiowych przed deszczem i wiatrem. Budowano też większe (12 × 30 m) baraki magazynowe. Konstrukcje te znajdowały różnorodne zastosowania: koszary, biura, szpitale z izolatkami i gabinetami dentystycznymi, piekarnie, a nawet latryny.
Podczas wojny wyprodukowano od 150 do 170 tysięcy takich lub podobnych konstrukcji. Gdy działania wojenne zostały zakończone, amerykańskie siły zbrojne wystawiły nadwyżki quonset huts na sprzedaż. W Stanach Zjednoczonych do dziś można zobaczyć wiele z nich. Prócz tych, które wykorzystywane są w celach gospodarczych, często są częścią wystaw w muzeach wojskowych i innych miejscach upamiętniających II wojnę światową. Są również użytkowane w amerykańskich bazach wojskowych w Korei Południowej i na Hawajach. Po wojnie wykorzystywano je w USA jako tymczasowe budynki mieszkalne, jak na przykład osiedle „Rodger Young Village” w Los Angeles.