Jednego na drogę (oryg. One for the Road) - jednoaktowa sztuka teatralna autorstwa laureata Nagrody Nobla, Harolda Pintera napisana i wydana w 1984 nakładem wydawnictwa Meuthen.
Postacie dramatu Nickolas - mężczyzna czterdziestopięcioletni Victor - mężczyzna trzydziestoletni Gila - kobieta trzydziestoletnia Nicky - chłopiec siedmioletni
Fabuła Akcja dramatu rozgrywa się w pokoju Nickolasa, gdzie kolejno przesłuchiwani są członkowie pewnej rodziny. Z rozmowy pomiędzy Nickolasem, a nimi wynika, że zostali aresztowani przez policję lub wojsko za działalność antyrządową. Nickolas pełni funkcję szefa oddziału, który wtargnął do mieszkania Victora i Gili. Podczas rozmowy stara się ich upokorzyć. W więzieniu doznali przemocy fizycznej. Gila była gwałcona. Victor ostatecznie zostaje wypuszczony, jednak przed wyjściem dowiaduje się o śmierci swojego syna. Nie jest także pewny o los swojej żony. Tytuł dramatu wziął się od zdania, jakie Nickolas najczęściej wypowiada do więźniów, sięgając po alkohol. "Jednego na drogę" ukazuje łamanie praw człowieka w państwach totalitarnych. Według Antoni Fraser Pinter zainspirował się czytając w 1983 książkę Jacobo Timermana, pod tytułem "Więzień bez imienia, cela bez numeru", która opowiadała o dyktaturze wojskowej w Argentynie.