Po wybuchu wojny Barbara Nawratowicz schroniła się z babcią w jednej z podwarszawskiej wsi, a następnie przeniosła się z mamą, babcią i bratem Andrzejem do Czortkowa, gdzie ukończyła V kl. szkoły podstawowej. W 1944 przeniosła się z rodziną do Zakopanego, gdzie ukończyła III klasę gimnazjum. W 1946 jej matka powtórnie wyszła za mąż za Witolda Augustyńskiego, młodszego syna prof. Jana Augustyńskiego, osobistego ucznia Stanisławy Przybyszewskiej. W 1948 przeniosła się z rodziną do Nałęczowa, a następnie do Lublina. W 1951 zdała maturę w gimnazjum im. Unii Lubelskiej w Lublinie. Miała brata Andrzeja Nawratowicza, absolwenta rolnictwa na UMCS w Lublinie.
Studiowała prawo na Uniwersytecie Marii-Curie Skłodowskiej, Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł magistra prawa międzynarodowego uzyskała 28 czerwca 1956. Po ukończeniu studiów wyższych odbyła obowiązkową praktykę w sądzie w Gdańsku.