Jako aktorka występowała na deskach teatru, m.in. w Teatrze Lalki i Aktora „Groteska” w Krakowie (1957–1958) oraz Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach i Radomiu (1958–1959).
W 1963 wystąpiła u boku Andrzeja Łapickiego w etiudzie Febliki Tatiany.
Pobyt na emigracji Z końcem 1963 opuściła Kraków z powodu represji organów bezpieczeństwa państwa oraz „toksyczności” związku z Wiesławem Dymnym, który pogrążał się w nałogu alkoholowym. Przez szereg lat konsekwentnie odmawiano jej wydania paszportu. Krótko przed spektaklem teatru sensacji „Kobra” zagroziła „panom z Rakowieckiej”, że jeśli nie wydadzą jej paszportu, to przed wielomilionową widownią telewizyjną, zamiast swojej roli powie „co myśli o tym całym bagnie”. Przed występem przyszedł telegram, że ma odebrać paszport. Podczas pierwszego wyjazdu na Zachód w 1965 poprosiła o azyl polityczny w Danii. Odrzuciła ofertę rządowej pomocy materialnej i podjęła pracę na nocną zmianę w fabryce w Kopenhadze oraz jako sprzątaczka w żeńskim klasztorze za wikt, opierunek i kieszonkowe. W wolnym czasie, na maszynie do pisania wypożyczonej od przeoryszy klasztoru redagowała teksty dla Radia Wolna Europa. Jej nazwisko znalazło się na indeksie władz PRL. Pomijano ją natomiast w opracowaniach na temat Piwnicy lub pojawiała się jako Barbara N.