Carcharhinus humani – gatunek małego rekina z rodziny żarłaczowatych (Carcharhinidae). Zamieszkuje tropikalne wody zachodniego Oceanu Indyjskiego, od Kuwejtu na północy po Republikę Południowej Afryki na południu. Posiada wydłużone wrzecionowate ciało z lekko zaostrzonym pyskiem i V-kształtnym otworem gębowym. Grzbiet rekina ma bladobrązową lub ciemnoszarą barwę, spód jest jaśniejszy - barwy białej lub srebrnej. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest mała czarna plamka na górnym wierzchołku drugiej płetwy grzbietowej. Dorosłe osobniki osiągają około 90 cm długości. Podobnie jak inne żarłaczowate jest żyworodny. Brak informacji na temat wielkości populacji czy statusu zagrożenia tego gatunku.
Taksonomia i filogenetyka
Gatunek ten został po raz pierwszy opisany w 2014 roku przez australijskiego ichtiologa Williama White i niemieckiego zoologa Simona Weigmanna na łamach periodyku Zootaxa na podstawie pięciu osobników - holotypu i czterech paratypów. Okazem typowym (holotypem) jest mierzący 82,8 cm dorosły samiec wyłowiony 15 stycznia 1989 roku przez statek R.V. "Vityaz" w okolicy Sokotry, który został oznaczony numerem katalogowym ZMH 26030 i przekazany do zbiorów Muzeum Zoologicznego w Hamburgu. Epitet gatunkowy honoruje dr.