J. Zdrenka, Inskrypcje na zabytkach Rugii do końca XVIII wieku, Gdańsk 2001, s. 117-118: nieco odmienny odczyt: Anno d(omi)ni mcccc lxiii f(e)ria q(ua)rta post iudica obiit Jllust(ri)s p(ri)nceps et do(mina) d(omi)na Elisabet abbatissa i(n) berg(en) ora p(ro) ea, tu też datacja na 1473 r..
Charakterystyka duktu inskrypcji i kwestie związane z jej odczytem Litery długie wystają znacząco poza pole środkowe. Charakterystyczny jest kształt majuskulnych liter A – pseudouncjalne, z pogrubioną lewą linią ukośną, oraz E – zaokrąglone wewnętrznie i o znacznie wykraczających w pola wydłużeń górnych i dolnych szeryfach, oraz minuskulnych a – zróżnicowanych graficznie, ale dwudzielnych, r – ograniczone do łuku i ponad nim umieszczonego czworokąta, oraz x – o lewej kresce umieszczonej pionowo. Po wyrazie d(omi)ni wyryty został krzyż rombowy, natomiast w zakończeniu drugiej części inskrypcji, po słowie obiit znajdują się trzy czworokąty. W wyrazie do(min)a nadpisane a zostało ukazane jedynie przez dwa czworokąty;