Otrzymał patenty na aparat do oczyszczania soków cukrowych oraz innych cieczy od domieszek mechanicznydh (zgłoszony 15 lutego 1930, udzielono 23 stycznia 1931) oraz urządzenie do suszenia i segregowania ciał sypkich (zgłoszony 27 listopada 1929, udzielono 20 stycznia 1932). Zamieszkując w Starzawie w 1932 został delegatem powiatowym Małopolskiego Towarzystwa Łowieckiego na powiat dobromilski w województwie lwowskim. W pierwszej połowie 1937 został przyjęty w poczet członków MTŁ i Polskiego Związku Łowieckiego.
thumb|240px|Nagrobek Edwarda i Małgorzaty Szerękowskich W latach 20. był aktywistą Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast” w Dobromilu. Później w tym mieście został działaczem Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem: w 1931 pełnił funkcję prezesa powiatowego zarządu BBWR, a w 1932 był prezesem rady okręgowej BBWR. Na posiedzeniu rady gminnej 11 lipca 1933 został jednogłośnie wybrany burmistrzem Dobromila (wóczas był honorowym obywatelem tego miasta). Bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych w 1935 roku na posła Sejmu IV kadencji (1935–1938) w okręgu wyborczym nr 76 Sambor•.
Był kreślarzem, rysownikiem, pisarzem, autorem reportaży do czasopisma „Łowiec Polski”, po II wojnie światowej pisał powieść pt. Szantażyści.