ponownie w Poznaniu i Kaliszu. W drugiej połowie roku grał w Puławach, Zamościu, Lublinie i Lwowie, zaś w styczniu 1827 w Kijowie.
W czerwcu 1828 rodzina Krogulskich zamieszkała na stałe w Warszawie, a młody pianista podjął studia w Szkole Głównej Muzyki pod kierunkiem Karola Kurpińskiego i Józefa Elsnera. U Józefa Elsnera pobierał prywatnie nauki również po zawieszeniu działalności tej uczelni przez władze carskie po upadku powstania listopadowego.
Od 1832 prowadził działalność pedagogiczną i dyrygencką w zorganizowanym przez siebie chórze złożonym z wychowanek Instytutu św. Kazimierza w Warszawie na Tamce. Wkrótce także wraz z ojcem utworzył amatorski chór mieszany, który szybko uzyskał wysoki poziom artystyczny. Ze swoim chórem Krogulski występował początkowo w kościele św. Trójcy oraz gościnnie na koncertach w Warszawie jak i poza miastem. W latach 1836–1841 był dyrektorem amatorskiego chóru mieszanego w pojezuickim kościele pijarów przy ulicy Świętojańskiej w Warszawie.
W wieku 23 lat, 17 stycznia 1838 w Warszawie zawarł związek małżeński z Ludwiką Katarzyną Gargulską (1818-1859), córką nauczyciela szkół rządowych Kazimierza Gargulskiego i Franciszki z Choińskich.