Selery zwyczajne, seler zwyczajny (Apium graveolens L.) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych.
Rozmieszczenie geograficzne W stanie dzikim rośnie w południowej i środkowej Europie, w Azji Zachodniej i Środkowej, na Kaukazie, w północnej Afryce. Gatunek rozprzestrzeniony został na wszystkie kontynenty w strefach umiarkowanych obu półkul. W Polsce rośnie tylko w uprawie, ale naturalne stanowiska miał blisko polskich granic na wyspie Uznam.
Morfologia thumb|Kwiaty selerów zwyczajnych Pokrój Naga roślina zielna o charakterystycznym zapachu. Łodyga wzniesiona, osiąga do 1 m wysokości. Jest kanciasta, zwykle pusta w środku i silnie rozgałęziona. Korzeń U roślin dziko rosnących wrzecionowaty, rozgałęziający się i drewniejący, u odmian uprawnych mięsisty. Liście Nagie, błyszczące i ciemnozielone. Dolne długoogonkowe, górne z pochwiastymi nasadami. Blaszki dolnych liści początkowo trójdzielne, na później rozwijających się liściach pierzastodzielne. Odcinki liści okrągławe, trójwrębne lub trójdzielne o łatkach kształtu rombowatego, wcinanych. Liście górne trójlistkowe lub trójłatkowe, o odcinkach klinowatych u nasady, trójdzielnych lub trójwrębnych, z łatkami lancetowatymi i całobrzegimi. Kwiaty Drobne, zebrane w baldaszki, a te w liczbie 6–14 w baldachy złożone. Baldachy są niewielkie, szypułki są krótkie.