Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został członkiem komitetu Polskiego Bloku Katolickiego.
Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej został aresztowany przez Gestapo 6 listopada 1939 w ramach Sonderaktion Krakau, po czym przewieziony do Wrocławia, a następnie osadzony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen lub Oranienburgu, skąd powrócił do Krakowa w lutym 1940. W czasie uwięzienia uległ pogorszeniu jego stan zdrowia. W dalszym biegu wojny leczył ludzi kierowanych przez PCK i RGO. U kresu wojny od stycznia 1945 był profesorem okulistyki. Został przeniesiony w stan spoczynku w 1947.
Współzakładał Polskie Towarzystwo Okulistyczne oraz zorganizował krakowski oddział PTO w 1937, zostając jego prezesem. Działał w Polskim Towarzystwie Lekarskim i także był przewodniczącym krakowskiego oddziału. Kierował Francusko-Polskim Towarzystwem Lekarskim. W 1918 wraz z Emilem Godlewskim założył Zakład Leczniczo-Wychowawczy dla Dzieci Chorych na Jaglicę w Witkowicach, działający do 1950, którego Majewski był honorowym ordynatorem przez ok. 30 lat (w tym czasie uległ zarażeniu tą chorobą od jednego z pacjentów i stracił oko).
Był autorem publikacji i metod leczenia w okulistyce. Współorganizował czasopismo „Klinika Oczna” i publikował w nim. Został wychowawcą wielu okulistów.