Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 ponownie został profesorem krakowskiej ASP. Ponadto w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej był kierownikiem Katedry Kompozycji Architektonicznej dla studentów kierunków politechnicznych Akademii Górniczej oraz od 1946 na Politechnice Krakowskiej.
Kierował redakcją publikacji pt. Odbudowa polskiego miasteczka. Projekty domów. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, Stowarzyszenia Architektów Polskich, Związku Polskich Artystów Plastyków, Klubu Rotary.
Jego żoną od października 1905 była Jadwiga, także malarka. Ich syn Stanisław (1903–1945), również został architektem, był uczestnikiem powstania warszawskiego.
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Projekty i dzieła Budynki użyteczności publicznej: budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Mińsku Litewskim, restauracja „Drozdowo” w Częstochowie, wnętrze kawiarni Grand Hotel w ramach Galerii Luxenburga, gmach Wyższego Studium Handlowego przy ulicy Henryka Sienkiewicza 5 w Krakowie z lat 1926–1928 (obecnie Wydział Towaroznawstwa Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie), plan rozbudowy Instytutu Balneologii w Krakowie w latach 1945–1947 (obecnie Oddział reumatologiczny Szpitala Specjalistycznego im. J. Dietla przy ul. Focha 33), projekt przebudowy szkół powszechnych: XX Żeńska im. św.