Kopulacja odbywa się za pomocą pterygopodium, narządu wykształconego z dystalnych fragmentów płetw brzusznych samców. Zarodki w ciele matki zużywają zapasy żółtka z pęcherzyka żółtkowego, który później łączy się ze ścianą macicy, tworząc tzw. łożysko żółtkowe, dzięki któremu dostarczane jest pożywianie z organizmu matki. Brak danych na temat długości trwania ciąży. Samica rodzi zwykle 6 młodych. Liczba młodych zależy od rozmiarów matki – im większa samica, tym liczniejszy miot. Noworodki mierzą 24–28 cm. Przez pierwszych kilka lat młodociane osobniki pozostają w płytkich, przybrzeżnych wodach, dużo bezpieczniejszych od otwartej toni głębszych wód. Dzięki temu chronione są lepiej przed atakami drapieżników. Podobnie jak inne małe żarłaczowate, prawdopodobnie również ten gatunek cechuje się szybkim tempem wzrostu.
Ochrona i status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody na podstawie danych z 2005 roku uznała C. borneensis za gatunek zagrożony wyginięciem (EN) i wpisała do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych. Jednakże ocena ta nie uwzględnia najnowszych danych, w tym osobników wyłowionych u wybrzeży Mokah w 2004 roku przez naukowców z Universiti Malaysia Sabah. Brak szczegółowych informacji na temat historycznych połowów tego gatunku. C.