Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę działał we Lwowie w Polskiej Organizacji Walki o Wolność (kierowali nią gen. dyw. Marian Januszajtis-Żegota, gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz i ppłk rez. Antoni Jakubski). Kierował kontaktem „Lwów prowincja”, od października do listopada 1939 był szefem sztabu, a następnie komendantem POWoW. 8, 9 lub 12 grudnia 1939 został aresztowany przez NKWD we Lwowie. Miał ponieść śmierć w więzieniu w Kijowie. Jego tożsamość nie została wymieniona na opublikowanej w 1994 tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (części zbrodni katyńskiej). W 1943 nadeszła informacja, że został wywieziony w głąb Rosji, zmarł w czasie transportu i został pochowany w okolicach Charkowa. Jednak współczesne źródła wskazują, że po aresztowaniu, przebywał w więzieniu nr 2 Obwodu Lwowskiego i został zamordowany w dniu 26 czerwca 1941 w więzieniu przy ul. Zamarstynowskiej we Lwowie podczas masakr więziennych NKWD po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej.
Dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy ze Stefanią z Mochnackich, po raz drugi z Elżbietą z Dembowskich (1888–1966).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.