Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego – prawosławna cerkiew w Łunińcu, w dekanacie łuninieckim eparchii pińskiej i łuninieckiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. mały|lewo|Widok ogólny cerkwi (2015) Cerkiew położona jest w centralnej części łuninieckiego starego miasta, przy skrzyżowaniu ulic Szanerskiej i Gagarina.
Historia Pierwsza cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego powstała w Łunińcu, na miejscu obecnie funkcjonującej świątyni, w 1811 z funduszy zgromadzonych przez parafianСвята-Крыжаўзвіжанская царква. Była to świątynia unicka, na własność Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przeszła po synodzie połockim, likwidującym Kościół unicki w Imperium Rosyjskim poza diecezją chełmską.
W czerwcu 1873 wizytację kanoniczną w cerkwi tej odbył biskup miński i bobrujski Aleksander. Po tej wizycie zapisano, iż cerkiew była drewniana, z ikonostasem ze starymi ikonami. W 1879 opisano świątynię jako budowlę trójkopułową, na planie krzyża, z malowanym na czerwono gontowym dachem. W 1879 wskazano ponadto, że ikonostas w świątyni był trzyrzędowy, malowany na biało, z 24 ikonami, które oceniono za słabe artystycznie. Wyposażenie obiektu było niekompletne – brakowało chociażby niektórych ksiąg liturgicznych. Do świątyni uczęszczało ponad 1000 osób, wyłącznie chłopi.