Większość zabudowań pochodzi z XII-XIV wieku, ale była ona przebudowywana w następnych stuleciach. Kiedy w 1318 roku chanakę odwiedził Özbeg – chan Złotej Ordy – jak informuje kronikarz Wassaf, przywiózł bogate dary (w tym sztabki złota i cenne futra), zaś jego emirowie nakazali zwrócić mieszkańcom zagrabiony przez wojsko dobytek.
Architektura Zabudowania chanaki zgrupowane są wokół obszernego dziedzińca i otoczone solidnymi murami obronnymi w formie nieregularnego czworokąta z występami półbaszt. Do meczetu przylegają niewielkie pomieszczenia, m.in. otoczony czcią grobowiec Pir Husejna oraz minaret. Poza murami znajduje się przykryty kamiennym dachem karawanseraj z kamiennymi stajniami. Minaret jest charakterystyczny dla architektury regionu Szyrwan. Platforma dla muezzina podparta jest stalaktytowym gzymsem. Wiadomo, iż budowniczym jego był niejaki Mahmud, syn Maksuda i powstał on w 1256. Z kolei przestronny meczet zbudowany został z precyzyjnie ociosanych płyt kamiennych i nakryty strzelistym stropem. Szczególnie cenny jest znajdujący się w południowym murze meczetu mihrab – bogato ozdobiony rzeźbami, inkrustacjami i napisami arabskimi.