Baksztagi stosowane są zawsze przy ożaglowaniu gaflowym, gdzie gafel uniemożliwia zamocowanie achtersztagu, rzadziej spotykane przy ożaglowaniu bermudzkim.
Sztagi drzewc pomocniczych Elementy olinowania stałego służące do stabilizacji takich elementów jak bukszpryt czy wystrzał. Można do nich zaliczyć: watersztag, waterbaksztaag, achterwatersztag oraz achterwaterbaksztag. watersztag – biegnie od noku bukszprytu do stewy dziobowej jednostki. Przeciwdziała siłom unoszącym bukszpryt do góry. Niekiedy watersztag wykonany jest z łańcucha i w przypadku dużych jednostek zwielokrotniony. Może być rozparty delfiniakiem zwanym na żaglowcach strzałą Marcina. waterbaksztag – przebiega od noku bukszprytu do wykuszy (blindgafli) na burtach jednostki. Występuje parami i przeciwdziała siłom odchylającym bukszpryt od diametralnej. achterwatersztag – pełni taką samą rolę jak watersztag lecz w przypadku wystrzału. Łączy jego nok ze stewą rufową. achterwaterbaksztag – pełni taką samą rolę jak waterbaksztag lecz w przypadku wystrzału. Łączy jego nok z burtami.
Zobacz też
olinowanie ruchome zwrot przez sztag
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Olinowanie (żeglarstwo)