Kazimierz Biesiekierski (ur. 28 grudnia 1897 w Warszawie, zm. 12 stycznia 1950 został pochowany na cmentarzu w Montmorency Francja) – major saperów inżynier Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy.
Życiorys Syn Kazimierza i Jadwigi z domu Gumowskiej. Podczas I wojny światowej wstąpił do armii rosyjskiej, gdzie w czerwcu 1915 roku otrzymał przydział do 1 pułku telegraficzno-reflektorowego w Moskwie. W sierpniu 1916 roku został skierowany na kurs w Aleksiejewskiej Szkole Inżynieryjnej w Kijowie, którą ukończył w czerwcu 1917 roku. W sierpniu 1917 roku obejmuje obowiązki w samodzielnej kompanii inżynieryjnej, walczącej na Froncie Południowo-Zachodnim. W 1917 roku wstąpił do III Korpusu Polskiego. W maju 1918 roku został zdemobilizowany i powrócił do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej. Do Wojska Polskiego przyjęty został 28 listopada 1918 rokuDekret Naczelnego Wodza Wojska polskiego z 13 grudnia 1918, w grudniu przydzielony został do Dowództwa Twierdzy ZegrzeDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 5 z 18 stycznia 1919 roku, s. 132.. W styczniu 1919 roku objął stanowisko szefa Zarządu Budownictwa. W marcu 1919 roku wziął udział w walkach na froncie, a w kwietniu 1919 roku został skierowany do Dęblina.