Ojciec Christophera, Georg, specjalizował się w Schwäbisch Gmünd w rzeźbie w kości słoniowej i nauczył syna tej umiejętnościPawlęga s. 30. (Chodyński podaje, że Georg był szyftarzem (rzemieślnikiem tworzącym łoża dla broni palnej)Chodyński 1997, s. 150). W roku 1667 pracował jako rzeźbiarz dla Karola Euzebiusza Liechtensteina. Po przybyciu ok. 1670 r. do Gdańska uczył się bursztynnictwa u Nicolausa Turau jako jego czeladnikChodyński 1997, s. 150. Później, nie uzyskawszy obywatelstwa tego miasta i nie będąc członkiem cechu bursztynników w Gdańsku, a pracując tam i wykonując kosztowne i prestiżowe zlecenia z bursztynu (także z kości słoniowej,) pozostawał w długotrwałym konflikcie z cechem, który zwracał się do gdańskiej rady miejskiej o zakazanie Maucherowi tej pracy. Rada jednak nie zdecydowała się wprowadzić takiego zakazuBielak s. 18.. Uważany za najwybitniejszego bursztynnika swoich czasów. Przypisuje mu się sześć zachowanych dzieł z kości słoniowej i dziewięć (kilkanaście wg Bielaka, s. 18) z bursztynu. Znajdują się one m.in. w kolekcjach Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie (rzeźbiona plakietka i grupa figuralna, obie są z bursztynu i pokazują Sąd Parysa)Pawlęga s. 33., w Bode-Museum w Berlinie (rzeźba Sąd Parysa i rzeźba pokazująca zwycięstwo Perseusza)Pawlęga s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Christoph Maucher · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.