Tiger Flowers (właśc. Theodore Flowers, ur. 5 sierpnia 1895 w Camilli w stanie Georgia, zm. 16 listopada 1927 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii średniej.
Był Afroamerykaninem. Jako pierwszy czarnoskóry pięściarz od czasu Jacka Johnsona został zawodowym mistrzem świata. Leworęczny, znany był z defensywnego stylu walki. Był również znany ze swej religijności – był diakonem w kościele w Atlancie.
Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1918. Wygrał pierwsze 18 walk, zanim w sierpniu 1921 znokautował go Panama Joe Gans, który powtórzył to w grudniu tego roku. Flowers walczył głównie z czarnoskórymi bokserami, przeważnie wygrywając, chociaż w styczniu 1922 znokautował go Kid Norfolk, a w czerwcu tego roku Sam Langford. w lipcu 1922 Flowers zremisował z Norfolkiem i przegrał z Jamaica Kidem. W kwietniu następnego roku stoczył walkę no decision z Jamaica Kidem, wygraną zdaniem prasy, ale w następnym miesiącu doznał nokautu z rąk Norfolk Kida w pojedynku o mistrzostwo świata kolorowych w wadze półciężkiej. We wrześniu 1923 pokonał go Fireman Jim Flynn (Flowers doznał kontuzji ręki, która uniemożliwiała dalszą walkę).