W rezultacie tego, w listopadzie 1940 roku oficjalnie powołano do życia program szkoleń wojskowych Gadna.
Gdy na wiosnę 1941 roku siły brytyjskie w Egipcie znalazły się w bardzo poważnym zagrożeniu ze strony niemieckiego korpusu ekspedycyjnego Afrika Korps generała Erwina Rommela, który prowadził natarcie w Afryce Północnej w kierunku Kanału Sueskiego, Brytyjczycy umożliwili w Palestynie rozwinięcie programu szkoleń Gadna w rzeczywiste sformowanie młodzieżowego batalionu szkoleniowego. Jego twórcą i pierwszym dowódcą został Jicchak Sade. Batalion młodzieżowy Gadna wziął udział w wojnie domowej w Mandacie Palestyny (1947–1948) i I wojnie izraelsko-arabskiej (1948-1949). Największy oddział (liczył 1500 młodych ludzi) pod dowództwem Jechoszua Arieli uczestniczył w bitwie o Jerozolimę, a jego członkowie przechodzili do Palmach. W dniu 12 września 1948 roku rząd Izraela wydał rozporządzenie oficjalnie tworzące Batalion Młodzieżowy Gadna w ramach struktur Sił Obronnych Izraela.