Od 1929 roku był zatrudniony w służbie państwowej. W listopadzie 1929 w IV stopniu służbowym został mianowany naczelnikiem wydziału bezpieczeństwa publicznego w Urzędzie Wojewódzkim w Wilnie i pełnił tę funkcję do 1933. W 1931 został wybrany II wiceprezesem zarządu wojewódzkiego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Wilnie. We wrześniu 1933 został przeniesiony do urzędu wojewódzkiego w Poznaniu.
Pełnił stanowisko naczelnika wydziału społeczno-politycznego w Urzędzie Województwa Stanisławowskiego i z tego stanowisku w czerwcu 1936 został mianowany na urząd starosty grodzkiego i powiatowego w Toruniu, który pełnił w kolejnych latach do końca istnienia II Rzeczypospolitej w 1939.
Został osadnikiem wojskowym w koloniach Chrobowicze i Wielkie Rykanie (osada Rykanie, gmina Jarosławicze) do 1939.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie państwowej”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu służby bezpieczeństwa oraz na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia