thumb|Karol II Stuart na wygnaniu Deklaracja z Bredy – pisemne oświadczenie Karola II Stuarta z 4 kwietnia 1660 roku, w którym obiecał tym wszystkim, którzy uznają go za prawowitego króla, przebaczenie czynów przestępczych dokonanych podczas wojny domowej i bezkrólewia; zachowanie przez obecnych właścicieli własności nabytych w tym okresie; tolerancję religijną; wypłaty zaległych poborów wojskowym oraz uznanie istniejącej armii za armię królewską. Trzy pierwsze obietnice były przedmiotem obrad i poprawek wniesionych uchwałami parlamentu.
Tło wydarzeń Deklaracja została napisana w odpowiedzi na poufną informację przysłaną Karolowi przez generała George’a Moncka, będącego w tym czasie de facto rządcą Anglii. 1 maja 1660 roku treść deklaracji i towarzyszących jej listów została podana do wiadomości publicznej. Następnego dnia parlament wydał rezolucję, że „rząd powinien składać się z króla, [izby] lordów i [izby] gmin”, jednocześnie Karol został zaproszony do Anglii, by odebrać koronę. 8 maja oficjalnie ogłoszono Karola królem.