Po koronacji Karola, Hyde, w jego imieniu, przeprowadził w parlamencie ustawę, która przebaczała większości zwolenników parlamentu w czasach wojny domowej, z wyjątkiem królobójców: dwóch zagorzałych republikanów Johna Lamberta i Henry’ego Vane’a i około dwudziestu, którzy otrzymali dożywotni zakaz obejmowania urzędów publicznych i zasiadania w parlamencie.

Karol obiecał ponadto tolerancję religijną w obszarach, które nie zakłóciłyby pokoju w królestwie„Wolność spokojnego sumienia, by nikt nie był uciszany lub wzywany do tłumaczenia się ze swoich poglądów religijnych, o ile nie zakłócają pokoju w królestwie”. oraz ustawę parlamentarną „gwarantującą taką pobłażliwość”. Parlament postanowił jednak rozszerzyć pojęcie zagrożenia dla pokoju i dodał piastowanie urzędów publicznych przez nie-anglikanów. W latach 1660–1665 tzw. „rojalistyczny parlament” (Cavalier Parliament) przeforsował cztery ustawy, znane jako Kodeks Clarendona, drastycznie ograniczające prawa katolików i nonkonformistów, takich jak purytanie (wpływy tych ostatnich sięgnęły zenitu za czasów Cromwella), skutecznie odsuwając ich od krajowej i lokalnej działalności politycznejObywatelstwo Zjednoczonego Królestwa: Mniejszości religijne, Archiwa Państwowe, Londyn, dostęp 2010-07-01..