Na tym skupiła się działalność Włodzimierza, która mimo napotkanego dużego oporu ze strony władz centralnych i pozostałych „dzielnic” Polski, w końcu zakończyła się sukcesem.

Działalność społeczna Był członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie. Zasłużył się jako syndyk Banku Krajowego, a następnie jako radca prawny Banku Gospodarstwa Krajowego w okresie 30-letniej pracy. W czasie I wojny światowej, po zajęciu Lwowa przez Rosjan, wraz z dyrektorem banku dr. Milewskim, objął kierownictwo tej instytucji. Zdołał ją uruchomić w bardzo niesprzyjających warunkach okupacji i uchronić majątek banku. Po odzyskaniu niepodległości brał udział w pracach w organizacji banku na nowych podstawach, w oparciu o gruntowne badania funkcjonowania podobnych instytucji w pozostałych „dzielnicach” Polski. Praca ta umożliwiła rozszerzenie działalności Banku Krajowego na obszar całej Polski.

Przed 1914 był długoletnim członkiem Wydziału i sekretarzem Ligi ku ochronie czci. Podczas wojny był jednym z założycieli Komitetu opieki nad żołnierzem Polakiem (OŻP), po odzyskaniu niepodległości przekształconego w Komitet opieki nad żołnierzem polskim.