w Warszawie do Obozu Szkolnego Wojsk Łączności w Zegrzu na stanowisko komendanta. W lutym 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 maja 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po przejściu w stan spoczynku został dyrektorem Polskiej Akcyjnej Spółki Elektrycznej Ericsson w Warszawie i pełnił tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. Był także działaczem organizacji branżowych, m.in. jako wiceprezes Stowarzyszenia Radiotechników Polskich (1926, 1927) i prezes Stowarzyszenia Teletechników Polskich (1929), był także członkiem Sekcji Radiotechnicznej Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Wchodził w skład Rady Teletechnicznej przy Ministrze Poczt i Telegrafów, był także przewodniczącym Komisji Normalizacji Narzędzi Liniowych i Stacyjnych. Po wybuchu wojny przedostał się do Francji, gdzie został zastępcą komendanta Centrum Wyszkolenia Łączności. Od czerwca 1940 do 1942 kierował Polskim Ośrodkiem Szkolnym w Glasgow.
Po wojnie pozostał na emigracji, pracował w sektorze prywatnym, zmarł 16 kwietnia 1968 w Londynie.