Opis Licowa strona monety (awers) nosiła wizerunek władcy (skierowany w prawo) w laurowym wieńcu na głowie i w szacie, okolony legendą: IMP[erator] ROM[anorum] CESAR AVG[ustus]. Na odwrocie (rewersie) widniał (zwrócony w lewo, lecz spoglądający w prawo) orzeł wraz z inskrypcją FRIDE RICVS. Augustały różniły się wprawdzie wielkością (średn. 19–23 mm), lecz nie zawartością złota, która jako stała wynosiła 20,5 karata. Moneta o normatywnej wadze 5,24 g odpowiadała wartością 7,5 sycylijskiego taroTaro (łac. tarenus) było zapożyczeniem arabskiego ćwierćdinara – niewielką monetą złotą, wprowadzoną w Apulii i na Sycylii przez władców normańskich, a utrzymaną za rządów ich następców (Staufów, Andegawenów) (H. Kahnt, dz. cyt. , s. 480)..
Rola i znaczenie thumb|180px|Rzymski orzeł na rewersie monety bitej w Brindisi Cesarz ostentacyjnie demonstrował dawne tradycje i współczesny program imperialny za pomocą kruszcowych monet nawiązujących jawnie do wzorów mennictwa rzymskiego, tworząc celowo skonstruowaną zbitkę, której treść dodatkowo podkreślała nadana tym monetom nazwa. Elementy stroju wyraźnie wskazują, iż Fryderyk pozował na imperatora rzymskiego, do którego wzoru celowo sięgnął prezentując się na monetach w wieńcu laurowym i antycznej chlamidzieR. Kiersnowski, dz. cyt., s. 186, 189..