Po zakończeniu wojny kontynuował karierę w SNCF – w 1945 roku objął stanowisko dyrektora jednej z sekcji, a rok później został zastępcą dyrektora generalnego. Od 1949 roku pełnił funkcję dyrektora generalnego przedsiębiorstwa. W 1953 roku został wybrany prezesem Międzynarodowego Związku Kolei (UIC).
W latach 1958–1959 przewodniczył Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej (Euratom). W 1957 roku był jednym z inicjatorów powstania grupy projektowej odpowiedzialnej za opracowanie koncepcji Eurotunelu.
Od 1960 roku był członkiem Académie des Sciences Morales et Politiques, a od 1963 roku również Akademii Francuskiej.
W 1928 roku poślubił Geneviève Gazel. Zmarł w wieku 66 lat w Villers-sur-Mer.
Odznaczenia Odznaczony następującymi odznaczeniami: Wielki Oficer Legii Honorowej Order Wyzwolenia Krzyż Wojenny 1939–1945 Komandor Orderu Palm Akademickich Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego Order Zasługi Saharyjskiej I klasy
Publikacje 1961: Plaidoyer pour l’avenir 1965: De la Savoie au Val d’Aoste par le tunnel du Mont-Blanc 1968: Simples propos 1968: Le pari européen 1969: Propos ferroviaires 1970: De la cybernétique à l’intéressement 1970: L’Entreprise de demain 1974: Message pour ma patrie professionnelle