Na początku lat osiemdziesiątych w skład wydziału wchodziły: Instytut Gospodarki Miejskiej i Polityki Mieszkaniowej, Instytut Nauk Politycznych i Filozofii, Instytut Polityki Społecznej i Ekonomiki Pracy oraz wchodzące dodatkowo w skład uczelnianego Instytutu Ekonomii Politycznej: Zakład Ekonomii Politycznej, Zakład Historii Gospodarczej i Zakład Planowania i Polityki Ekonomicznej.
Od początku swego istnienia Wydział Ekonomiczno-Społeczny nastawiony był na kształcenie studenta zdającego sobie sprawę ze społecznych konsekwencji gospodarowania i polityki gospodarczej państwa, jak też przygotowanego do pracy w zakresie realizacji szeroko pojmowanej polityki społecznej. Uwzględniał to program kształcenia, charakteryzujący się sporą interdyscyplinarnością jak na ówczesne warunki. W pierwszym roku istnienia wydziału studenci mieli do wyboru 2 kierunki: Ekonomikę pracy i politykę społeczną oraz Gospodarkę miejską.
Zasadniczą zmianą było wprowadzenie reformy studiów w 1973 r., która ustanawiała na wydziale jeden kierunek studiów – Ekonomiczno-społeczny, a w jego obrębie 3 specjalności: Ekonomikę pracy i politykę społeczną, Gospodarkę miejską oraz Teorię ekonomii.