Halina Pilichowska (ur. w 1899, zm. w 1954) – polska tłumaczka literatury rosyjskiej i publicystkawww.wielcy.pl; związana ze Lwowem.
23 stycznia 1940 roku aresztowana przez NKWD razem z grupą pisarzy lewicowych, w czasie tzw. Uczty u Aronsona, sowieckiej akcja pacyfikacyjnej skierowanej przeciwko środowisku polskich literatów we LwowieBohdan Urbankowski, "Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina", Wydawnictwo Alfa, Warszawa 1998..
Prace translatorskie
Przetłumaczyła m.in. powieść satyryczną Ilji Ilfa i Jewgienija Pietrowa: 12 krzeseł (1929, I wyd. w odcinkach w gazecie Robotnik, wyd. ks. w 1931) a także książki Michaiła Zoszczenki: Pająk i mucha (I wyd. przekł. 1929), Pan wydawca (1929), Agitator (1930), Jak Anisja aeroplanem latała (1931), Niebieska księga (1937), Rozkosze kultury (1958, wyd. pośm. przekł.) i Arkadija Awierczenki: Egzekutor Buraczkow (1928), Przestępstwo na plaży (1928), Tyranja mody (1928).