Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 wstąpił do polskiej Marynarki Wojennej. Zweryfikowany do stopnia komandora porucznika w 1921. Wówczas był szefem Wydziału Ogólnego Kierownictwa Marynarki Wojennej. Służył jako szef adiutantury w Departamencie Morskim. Następnie pełnił funkcję dowódcy polskich transportowców: ORP Warta (od 3 czerwca do 1 października 1924) i ORP Wilia (od 8 sierpnia 1925 do 4 sierpnia 1926). 5 stycznia 1927 objął stanowisko komendanta Portu Wojennego w Modlinie. W kwietniu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, a z dniem 31 października tego roku przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu służby wojskowej wstąpił do marynarki handlowej i uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. W 1929 był dowódcą statku SS Łódź.
W 1923 jego żoną została Alina Maria (ur. 1899), córka Mikołaja Rekosza h. Ostoja i Anieli z Bociarskich h. własnego. Mieli syna Pawła (ur. 1925). Ślubu udzielił im ks. Jan Pajkert, szef służby duszpasterstwa Marynarki Wojennej.