Walerian Sowa (ur. 6 września 1940 w Baryczy) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się jako syn Stanisława i Tekli z domu Stącel. Od 13 roku życia uczył się w Szkole Zawodowej w Paczkowie. W 1961 ukończył Technikum Mechaniczne w Sanoku z tytułem technika mechanika o specjalności spawalnictwo. Równolegle był zatrudniony w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”. Służbę w Wojsku Polskim rozpoczął w 1961 jako podchorąży w Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile. Szkołę ukończył w stopniu podporucznika, po czym został przydzielony do 59 Batalionu Transportowego 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej w garnizonie Opole. Tam był dowódcą plutonu zaopatrzenia, po dwóch latach dowódcą kompanii transportowej. Jak podał W. Sowa, w lutym 1967 został awansowany do stopnia porucznika w drodze wyróżnienia za udział w ćwiczeniu „Gołdap”. Jego oddział brał udział w pierwszej zmianie jednostki specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie. Od 1971 do 1974 odbył studia w Akademii Sztabu Generalnego, po czym był oficerem i starszym oficerem w Wydziale Organizacji i Planowania w Kwatermistrzostwie Dowództwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. W 1975 został awansowany do stopnia majora. Od 1977 do 1978 pełnił funkcję kwatermistrza 18 Pułku Czołgów w Wędrzynie.