Początkowo na 24 członków Izby zasiadał w niej tylko jeden Polak.
Po przejściu Bydgoszczy do odrodzonej II Rzeczypospolitej komisarzem Izby z ramienia rządu polskiego został w 1920 r. mec. Melchior Wierzbicki. Izba była terytorialną organizacją samorządu gospodarczego. W jej skład wchodzili radcowie wybierani przez przedsiębiorstwa i ich zrzeszenia gospodarcze oraz osoby mianowane przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu. Izba czuwała nad interesami przemysłu i handlu w okręgu bydgoskim, współpracowała z władzami lokalnymi, pomagała w organizacji szkolnictwa zawodowego. W 1923 r. IPH w Bydgoszczy utworzyła Liceum Handlowe. Siedziba IPH mieściła się w kamienicy przy Nowym Rynku.
30 września 1933 roku na mocy decyzji Rady Ministrów bydgoską Izbę Przemysłowo-Handlową zlikwidowano, a teren jej podporządkowany podzielono pomiędzy Izby: gdyńską i poznańską. Na miejscu powołano ekspozyturę Izby Przemysłowo-Handlowej w Gdyni. Taki stan rzeczy utrzymał się do września 1939 r.