Ustawa sankcjonowała podział żołnierzy na oficerów i szeregowych (szeregowcy dzielili się na szeregowców i podoficerów) oraz ustanawiała między innymi stopnie wojskowe w żandarmerii: żandarma (równorzędny kapralowi i podmajstrzemu wojskowemu), starszego żandarma (równorzędny plutonowemu i młodszemu majstrowi wojskowemu), wachmistrza (równorzędny sierżantowi i majstrowi wojskowemu), starszego wachmistrza (równorzędny starszemu sierżantowi i starszemu majstrowi wojskowemu). Dotychczasowi sierżanci sztabowi, wachmistrze sztabowi i ogniomistrze sztabowi przemianowani zostali na starszych sierżantów, starszych wachmistrzów i starszych ogniomistrzów i Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 50 z 30 grudnia 1924 r., poz. 718..
W pierwszych latach 20-lecia żandarmeria podlegała ciągłemu procesowi reorganizacyjnemu. Kolejne zarządzenie dotyczące żandarmerii, które w nowych warunkach ustaliło jej kompetencje, wprowadzono w dniu 10 kwietnia 1926 roku. Określało ono, że żandarmeria jest zasadniczą służbą wykonawczą dowództwa.