każda maszyna obracała jedną śrubę. Nominalna moc silników wynosiła 15 000 koni parowych (ihp), przy wymuszonym ciągu, co miało pozwolić osiągnąć prędkość maksymalną 18 węzłów. Podczas prób morskich 23 marca 1900 roku „Asahi”, przy mocy maszyn 16 335 ihp, rozpędził się jednak do 18,3 węzłów. Standardowy zapas węgla wynosił 1000, a maksymalny – 2000 ton (według innych źródeł, odpowiednio 700 i 1549 ton), co pozwalało przy prędkości 10 węzłów na zasięg 9000 mil morskich (lub 4000). Wedle prób stoczniowych, zużycie węgla, przy maksymalnym zapasie 2000 ton, zapewniało zasięg 4000 mil przy niemal maksymalnej prędkości 17,5 węzłów. Okręt był wyposażony w trzy napędzane parą prądnice o mocy 4,8 kW (6 KM), sześć reflektorów i 800 lamp żarowych do oświetlenia wewnątrz.
„Asahi” był bardzo zbliżony pod względem budowy do pancerników typu Shikishima. Odróżniał się jednak od nich innym rozplanowaniem maszyn (na skutek czego miał dwa, a nie trzy kominy), lepszym rozkładem przedziałów wodoszczelnych, nowocześniejszym wyposażeniem (metalowe meble, pokłady wyłożone korkiem). Cechowały go jednak częste awarie mechanizmów i nadmierne zużycie węgla.