Debiutował rolą Sailora w dramacie sensacyjno-przygodowym Zanurzenie alarmowe (Crash Dive, 1943) z Tyronem Powerem, Anne Baxter i jego bratem Daną Andrewsem. Kreacja Dirka DeJonga, dorosłego syna Seliny (w tej roli Jane Wyman) w melodramacie wojennym Więc więlki (So Big, 1953) na podstawie powieści Edny Ferber przyniosła mu nagrodę Złotego Globu dla Nowego Obiecującego Aktora Roku. Znalazł się w obsadzie dramatu Więzień wojenny (Prisoner of War, 1954) jako kapral Joseph Robert Stanton obok Ronalda Reagana. W 1958 wystąpił na Broadwayu jako Ivy w komedii muzycznej Piękne ciało (The Body Beautiful).
W westernie Diabeł wcielony w różowych Rajstopach (Heller in Pink Tights, 1960) jako Clint Mabry był rywalem Thomasa 'Toma' Healy’ego (Anthony Quinn), walącząc o względy Angeli Rossini (Sophia Loren). W westernie Płonąca gwiazda (Flaming Star, 1960) wystąpił w roli Clinta, brata przyrodniego Pacera Burtona (Elvis Presley). W dramacie wojennym Najdłuższy dzień (The Longest Day, 1962) zagrał kapitana Hardinga 82. Dywizji Powietrznodesantowej. Popularność zdobył dzięki roli porucznika Dana 'Hondo' Harrelsona w serialu ABC S.W.A.T. (1975-76).